ค้นหาความรู้จาก  
หน้าแรก > U-Life > สัมภาษณ์


เว็บบอร์ด ทีนวาไรตี้ เว็บบอร์ด
RSS เว็บบอร์ด
โค้ดhi5 แต่งhi5
ภาวะโลกร้อน ภาวะโลกร้อน
ทีนสตาร์
ทีนอินเลิฟรู้ทันรัก
ทีนอินเทรนด์
เรื่องจี๊ดๆ
พี่สอนน้อง
Wallpaper
หาเพื่อนคิวคิว แชท

แนะนำหนังสือ
มุมนักเขียน
เขียนนิยาย
เขียนเรื่องสั้น
เขียนกลอน

Show Room
กิจกรรม
Interview
ความรู้รอบตัว

เรียนต่อในประเทศ
เรียนต่อต่างประเทศ
ทุนการศึกษา
ดาวน์โหลดข้อสอบ
สอนพิเศษ
ฝึกอบรม
เทคนิคการรับมือ
ประกาศผลแอดมิชชั่น 08

ทีนวาไรตี้
ห้องเด็กเรียน-เรียนต่อ
กิจกรรมวัยทีน
แนะนำ-ติชม
 





หลายๆ คนคงเคยได้ฟังเพลงฮิตอย่าง คำถาม ของ ท็อฟฟี่-นิชาภา โพธิ์งาม, เพื่อนรัก และ ขอโทษ ของ เอิร์น-กัลยากร นาคสมภพ, ฉันจะยืนข้างเธอ ของ กบ-เสาวนิต นวพันธ์, ขอทำตามหัวใจ ของ บัวชมพู ฟอร์ด ฯลฯ แต่จะมีสักกี่คนที่จะรู้ว่าเบื้องหลังบทเพลงเหล่านี้ คนแต่งจะเป็นเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารัก และยังมีดีกรีเป็นถึงนักศึกษาแพทย์...

 


ถ้าเราเรียนหมอแต่แรก ก็เท่ากับเรายังอยู่ที่เดิม การเรียนหมอทำให้เราใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาน้อยประสบการณ์ทางสังคมน้อยมากต้องละทิ้งเวลาของตัวเองไป แล้วเรามีความรู้สึกว่าเราจะต้องทำตัวเองให้อยู่ที่ไหนก็ได้ อย่างรอดและปลอดภัยและได้ดูแลคุณแม่ด้วย

โดยทั่วไปเราอาจจะมองว่า "หมอ" เป็นอาชีพซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวกับการรักษาความเจ็บป่วยและโรคภัยของร่างกาย อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องความเจ็บป่วยของจิตใจน้อยมาก อาจจะมีหมอบางประเภทที่รักษาเรื่องความเจ็บป่วยทางจิตใจไปด้วย

แต่หมอธรรมดาๆ คงไม่มีใครรักษา "โรคคนอกหัก" เป็นแน่ แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันไม่มีหรอกนะ

เอิ้น-พิยะดา หาชัยภูมิ เป็นนักเรียนแพทย์ มหาวิทยาลัยรังสิต เป็นสาวร่างเล็กจากจังหวัดเลย เป็นหมอฝึกหัดที่ชาวบ้านจังหวัดฉะเชิงเทรารักใคร่ เป็นนักดนตรีไทยและนักเรียนทุนพระราชทานของภาคอีสาน

และเธอยังเป็นนักแต่งเพลงเจ้าของเพลงฮิตอย่าง คำถาม ของ ท็อฟฟี่-นิชาภา โพธิ์งาม, เพื่อนรัก และ ขอโทษ ของ เอิร์น-กัลยากร นาคสมภพ, ฉันจะยืนข้างเธอ ของ กบ-เสาวนิต นวพันธ์, ขอทำตามหัวใจ ของ บัวชมพู ฟอร์ด ฯลฯ

คงไม่บ่อยนักที่เราจะพบคนเรียนแพทย์ ที่ทุกวันต้องอยู่กับอาการเจ็บป่วยของคนไข้ จะมีอารมณ์โรแมนติคได้

"ก็มีคนถามทุกวันเลยค่ะว่าทำไมมันขัดแย้งขนาดนั้น" เธอว่าพลางหัวเราะเสียงใส

"แต่ว่าบนโลกมันไม่มีอะไรตายตัวหรอกค่ะ หน้าตาโหดๆ อาจจะชอบคิตตี้ก็ได้ เพราะข้างนอกคนมันไม่ได้บอกอะไรเราเลย"

ปัจจุบันคนรอบตัวเธอส่วนใหญ่รู้จักเธอในฐานะหมอมากกว่าเป็นนักแต่งเพลง ทั้งที่จริงแล้วเธอเป็นนักแต่งเพลงมาก่อนตั้งแต่เริ่มแต่งเพลงตั้งแต่ ม.3 จนได้รับเงินค่าแต่งเพลงตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ ม.5 กับเพลงที่ชื่อ "ขอโทษ" ของ เอิร์น-กัลยากร นาคสมภพ

"ที่เริ่มเอาเพลงไปขายตอนแรก เพราะว่ามีพี่ที่รู้จักซึ่งเขาทำโมเดลลิ่งเขาน่าจะรู้จักกับแวดวงพวกนี้ เลยไปบอกเขาว่าเราเขียนเพลงได้นะและเราอยากขายเพลง เขาก็เลยแนะนำให้รู้จักกับ พี่หนุ่ม-ชัชวาล ปุกหุกต์ หลังจากนั้นเราก็เลยมีผลงานจากพี่หนุ่มมาเรื่อยๆ"

เอิ้นบอกอีกว่าที่เธอแต่งเพลงนั้นไม่ใช่ว่าเธอจะยึดมันไว้เป็นอาชีพแต่แค่มีความสุขกับการที่ได้เขียนเพลง

"งานหลักเราเป็นหมอ นี่เป็นงานอดิเรกเราทำงานเหมือนไม่ใช่งานนะ เหมือนการพักผ่อนของเราแต่ก็ได้เงินด้วย เราไม่ได้กดดันตัวเองด้วยเพราะว่าเราไม่ได้หาเลี้ยงชีพจากตรงนี้ เราไม่ได้สนใจว่าเพลงมันจะดังหรือเปล่า เรารู้สึกยังไงเราก็เขียนไปอย่างนั้น"

"เหมือนเขียนไดอารี่น่ะ เรารู้สึกอย่างไรก็เขียนไปอย่างนั้น" เธอว่า

เพลงของเธอนั้นเป็นมากกว่าเพลงรักธรรมดา เพราะเธอมักจะใช้แทนของขวัญและความรู้สึกต่างๆ ในโอกาสต่างๆ ของเพื่อนบางครั้งเธอก็ใช้เพลงแทนคำบางคำที่อยากจะบอกคนรอบข้างในบางห้วงเวลาของชีวิต

"มีครั้งหนึ่งเพื่อนสนิทเราเขาทุกข์ใจมากโทร.มาแต่เราปลอบใจไม่เป็นน่ะ เขาเสียใจมากเฮิร์ตสุดสุดเราก็ไม่รู้จะทำยังไงหลังจากวางหูจากเขาก็เลยมาเลยประโยคแรก - ปลอบใจใครไม่เป็นอย่างฉันก็ทำได้เพียงแค่นี้ พระจันทร์ดวงนี้ยังเป็นดวงเดิมของเมื่อวาน - (ต่อมาเพลงนี้กลายเป็น "ฉันจะยืนข้างเธอ" ของเสาวนิตย์ นวพันธุ์) อยากปลอบใจเขานะแต่เราทำไม่ได้เขียนเป็นเพลงให้ละกัน เขียนเสร็จโทร.กลับไปร้องให้เพื่อนฟังแล้วร้องไห้น้ำตาแตกอีกครั้งแต่คราวนี้ดีใจ"

"มันอาจจะเป็นพรสวรรค์ก็ได้" เธอว่า

แต่ก็อาจจะเป็นพรสวรรค์ที่มาพร้อมกับนิสัยส่วนตัวของเธออย่าง การที่เธอเป็นนักฟังเพลงตัวยงมาตั้งแต่เด็ก ที่ร้านเทปเป็นเหมือนสนามเด็กเล่นของเธอซึ่งเดือนหนึ่งไม่ว่าจะมีเทปอะไรออกเธอก็ต้องซื้อมาฟัง 1 ม้วนเสมอจนมีเทปเพลง "เป็นหีบๆ" และประกอบกับที่เธอชอบที่จะร้องเพลงและเขียนเพลงเอาไว้อย่างสม่ำเสมอตั้งแต่เด็ก

ชีวิตของนักเรียนแพทย์ ที่เป็นนักเรียนทุนพระราชอาจจะดูแล้วเป็นเรื่องดี มีครอบครัวอบอุ่นมีพรสวรรค์และได้ทำอะไรที่อยากทำ แต่ถ้าถามว่าเธอเคยมีความล้มเหลวในชีวิตไหม เอิ้นตอบอย่างไม่อายเลยว่ามี หลายเรื่องด้วย

เพียงแต่เธอโชคดีและไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดออกไป

"อย่างเอ็นทรานซ์ตอนแรกเราก็ไม่ติดแพทย์ที่เราอยากเรียนนะ ติดวิศวะ ม.มหิดล"

ทั้งที่เธอเป็นเด็กที่เรียนดีที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของสุดของภาคอีสาน และเพื่อนเธอก็เอ็นทรานซ์ติดทุกคน อย่างไรก็ตาม เธอก็เลือกเรียน วิศวะอยู่ 1 ปี ทั้งที่เธอจะสมัครเรียนแพทย์ในมหาวิทยาลัยเอกชนก็ได้

"ไม่ใช่ว่าเพราะวิศวะผู้ชายเยอะนะ" เธอออกตัวพลางหัวเราะ

"เอิ้นคุยกับแม่ขอเรียน 1 ปีเราอยากเรียนรู้ชีวิตน่ะ เพราะเราอยากรู้ว่าคนที่นี่ใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัยและมีความสุขในที่แบบนี้ได้ยังไง ถ้าเราทำได้ต่อไปนี้ไปอยู่ที่ไหนก็ได้นะ มันให้มองโลกในความเป็นจริงเพราะว่าบ้านเอิ้นอยู่หลังเขา (ภูกระดึง) ด้วยความหลังเขาของเราทำให้เรามองโลกแง่เดียว มองแง่ดีตลอดและขับรถได้ 2 เลนเท่านั้น แต่พอมาอยู่กรุงเทพฯเราเจอคนเยอะขึ้น เจอคนหลายแบบ หลายๆ สถานที่ แล้วเราก็รู้ว่าเราจะปรับตัวยังไง

ถ้าเราเรียนหมอแต่แรก ก็เท่ากับเรายังอยู่ที่เดิม การเรียนหมอทำให้เราใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาน้อยประสบการณ์ทางสังคมน้อยมากต้องละทิ้งเวลาของตัวเองไป แล้วเรามีความรู้สึกว่าเราจะต้องทำตัวเองให้อยู่ที่ไหนก็ได้ อย่างรอดและปลอดภัยและได้ดูแลคุณแม่ด้วย"

นี่เป็นความตั้งใจส่วนหนึ่งของเธอเพราะช่วงก่อนหน้านั้นระหว่างสอบเอ็นทรานซ์นั้นเธอได้สูญเสียคุณพ่อจากโรคมะเร็งตับ ซึ่งเป็น "เหตุผลของชีวิต" ที่ทำให้รู้สึกว่าจะต้องเรียนหมอให้ได้

"ตอนนั้นเราช่วยพ่อไม่ได้แล้ว แต่ต่อไปเราจะช่วยคนอื่นให้ได้ คุณพ่อจะได้มีความสุขด้วย อย่างหนึ่งแม่ก็อายุมาก เราอยากทำให้ท่านภูมิใจในตัวเราให้ท่านเห็นก่อนที่ท่านจะไปอยู่กับคุณพ่อเพราะเราไม่รู้ว่าท่านจะอยู่กับเราได้นานขนาดไหน ฉะนั้นมันไม่มีเหตุผลที่เราจะไม่เรียนหมอเลย"

แต่ความตั้งใจของเธอจริงๆ ไม่ใช่การเป็นอะไรที่สูงที่สุดแต่เป็นเรื่องน่ารักๆ ตามแบบของเธอ

"เอิ้นไม่ได้อยากเป็นหมอที่เก่งที่สุด เรามีความสุขกับมัน การที่ไปฝึกงานต่างจังหวัดเวลาที่เขามาหาเราเขาให้เกียรติเรามากทั้งที่เราเป็นแพทย์ฝึกหัด แต่แววตาและความเคารพที่เขามีให้เรา มันทำให้เรารู้ว่าเราต้องทำตัวให้สมกับที่เขานับถือเรา ตอนมาเขามีทุกข์ เขาเข้าใจสิ่งที่เราบอกเขาก็ยิ้ม นี่แหละนี่คือความสุขในการเป็นหมอของเรา

""ไม่ต้องประสบความสำเร็จอะไรมากก็ได้ เขียนเพลงเขียนแล้วคนฟังชอบ ก็คือความสุขของเราเหมือนกัน""

หน้านี้ถูกเปิดอ่านแล้ว  ครั้ง
    

บทความที่เกี่ยวข้อง
วง B.O.Y
ณัฐ-ณัฐรัฐ โมริส เลอกรอง
แพท-อังศุมาลิน
ว่าน- รัชชุ สุระจรัส
เต๋อ- ฉันทวิชช์ ธนะเสวี

สนับสนุนข้อมูล โดย มติชน

ความคิดเห็นเกี่ยวกับ: พิยะดา หาชัยภูมิ

แสดงความคิดเห็น

ซ่อนความคิดเห็น

รำคาญข้อความโฆษณา หรือพบข้อความไม่เหมาะสม กรุณาช่วยกันคลิก " แจ้งลบ " เพื่อช่วยให้ทีมงานดำเนินการลบข้อความดังกล่าวได้รวดเร็วยิ่งขึ้น ขอบคุณมากค่ะ

จำนวนข้อความทั้งหมด 131

  1. Re: พิยะดา หาชัยภูมิ

  2. Re: พิยะดา หาชัยภูมิ

  3. Re: พิยะดา หาชัยภูมิ

  4. Re: พิยะดา หาชัยภูมิ

  5. Re: พิยะดา หาชัยภูมิ

  6. Re: พิยะดา หาชัยภูมิ

ร่วมแสดงความคิดเห็น

[เพิ่มเติม]

รหัสความปลอดภัย

ต้องการรหัสอื่น

เงื่อนไข การร่วมแสดงความคิดเห็น ข้อความที่ท่านได้อ่าน เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ เจ้าของเว็บบอร์ดไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือ ชื่อผู้เขียนที่ได้เห็นคือชื่อจริง ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และถ้าท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม หรือเป็นการกลั่นแกล้งเพื่อให้เกิดความเสียหาย ต่อบุคคล หรือหน่วยงานใด กรุณาส่ง email มาที่ feedback@sanook.com เพื่อให้ผู้ควบคุมระบบทราบและทำการลบข้อความนั้น ออกจากระบบต่อไป ขอขอบพระคุณล่วงหน้า มา ณ โอกาสนี้